نگاهم نكن كه دلم میلرزد برای تو زود است. زندگی را به جلو میرانی!
تو الآن قلم بدست در سر کلاس درس باید نشسته باشی!
روزگار سخت ،زندگی سخت ، دانستن سخت ، بار تو سخت!
يادم باشد كه روز و روزگار خوش است و تنها دل من و تو دل نيست .
يادمان باشد سنگ خيلي تنهاست .....
يادم باشد هرگاه ارزش زندگي يادم رفت. بر تلاش تو بنگرم!
درست شنیده ای تا شقایق هست زندگی باید کرد.
اما عزیزم، هيچگاه لرزيدن دلم ، با نگاه به تلاش تو پنهان نشود .
اصلا دوربین برای چه در دستانم گم شده است ...!
دستکشت را به من بده بگذار تا دستان کوچکت را ببوسم.
من و دوربینم را با زبانت به مسخره گرفته ای!
بخند به من ، بخند به زندگی، با همه زیبایی های امیدت!
