دنيا براي بچه ها و دانش آموزان يك دنياي فانتزي نيست !
تا به حال شده ، بنشينيد و بازي كردن کودکان یا دانش آموزان را تماشا كنيد؟
اين كه چطور در دنياي خيالي اش غرق مي شود
و به جاي تك تك آدمهاي آن دنياي خیالي فكر مي كند و حرف مي زند؟
اين كه چطور همراه با آدمهاي آن دنياي خيالي مي خندد، عصباني مي شود و گريه مي كند؟
اگر به رفتارهاي يك كودك وقتي كه غرق در بازي است، دقت كنيم متوجه مي شويم كودك بازيگوش ما
دايم در حال فكر كردن است تا بتواند بر مشكلات فرضي دنيايي كه آفريده ذهني اوست غلبه كند و اين،
يكي از مهمترين تمرينهاي پرورش خلاقيت است. در واقع يك كودك در حال بازي، مثل يك كودك نشسته
روي نيمكت مدرسه است با اين فرق كه اين بار معلم، خود او و گچ و تخته، اسباب بازيهايش هستند.
بدون توجه به سن و سال تاکنون با آنها هم بازی شده اید ؟
